گنجينه شعر، هنر وادب

معرفی:

  

نمونه کلام:

 

امشب فراقت ای مه من دل تبا کند

در سینه ام فغان و قیامت بپا کند

با یاد روی همچو مه دلستان تو

دل را بدست غم دهد و شکوه ها کند

خورشید لعبتی نبود اندراین میان

کزروی ناز و مهر برایم وفا کند

آیا شود چوبوی گلی با نسیم صبح

این درد کهنه را به رسیدن دوا کند

از خاطر وصال تو ای ماه دلنشین

کردم نیایشی بخدا گرخداکند

آن یار خوش لقا که دل از سنگ خاره داشت

از ما به هر نگاه، دل و دین جدا کند

این پند کی میشنید دل چاک چاک ما

خودرا اسیر زلف نکویان چراکند؟

این ناله های زار زافلاک بگذرد

غوغا چوبلبلان، به ارض و سماء کند

رحمت کجاست محرم رازی دراین دیار؟

گوشی به ناله های دل بینوا کند

 

 

                                                                        

 

رحمت الله  بتاريخ 23 جدی 1363 در قریه چاکرها شهر قلعه نو ولایت بادغیس پابه عرصه وجود گذاشت. علوم متداول را نزد یکی از عالمان دین فرا گرفته و در سن هفت سالگی شامل مکتب گردید که در جریان دوره تعلیمی نسبت نا امنی های زیاد مجبورا" مکتب را رها و به هرات متواری شد و مدتي بدون درس و تعلیم بسر میبرد تا اینکه بعد از چند سال واپس به ولایت بادغیس بازگشت نموده و به ادامه مکتب اقدام نمود که در سال 1383 از لیسه حنظله بادغیسی فارغ گردیده و به فراگیری زبان انگلیسی و کامپیتور اهتمام ورزید که اکنون بحیث ترجمان زبان انگلیسی و کامپیوتر آپریتر در ریاست امور مهاجرین وعودت کنندگان ولایت بادغیس امرار معاش مینماید و در پهلوی آن شامل موسسه عالی تربیه معلم ولایت بادغیس به رشته ادبیات گردیده که درسال 1385  آن را بطور موفقانه به اتمام رسانيد.

 از آوان کودکی به اشعار و سرودن آن علاقه وافر داشت و هنوز 9 سال داشت که پدرش را در حادثه ترافیکی از دست داد و خود سرپرستی 4 خواهر و یک برادر خوردترش و ما درش را در پهلوی کاکایش میکرد،  ولی ازینکه شرایط بحران وطن و مشکلات زندگی مانع رشد استعداد ها شده که  نتوانست قریحه شعری و  استعدادش را در زمینه انکشاف دهد، سرانجام زمانیکه به دارالمعلمین شامل شد بیشتر در باره شعر مطالعه و پژوهش داشت و گاهی اشعاری انتقادی، غزل و مثنوی میسرود که به بعضی مجلات بادغیس به نشر میرساند که مورد تشویق دوستان و نزدیکانش واقع میشد.

از بین شعرای معاصر به رهی معیری  زیاد علاقه دارد، دوستدارد  سبک اورا تعقیب کند و از اشعار غزل را رجحان میدهد چون دراین نوع بهتر میتوان احساس و عواطف درونی خویش را گنجانید.

به سه هنر زیاد علاقه دارد (شعر، موسیقی خطاطی)، هنر خوشنویسی را نزد استاد محترم نعمت الله عطایار هروی در شهر هرات فراگرفت و هنر موسیقی و آواز خوانی را نزد محترم استاد جواد تابش هروی کسب نمود.

 

                                                              عــــــــمری نبود نالهء نای و ترانه ای              میهن ز جغد ها شده آشوب خـــــــانه ای

بشکسته بود جام طربناک غــــــمشکن              افسرده بود غنچه ای خاموش این چــمن

بگرفته بود آینه ای خاطران غبــــــــار              بگسیخته بود تار موءدت به هر کـــــنار

گوهر نداشت قیمت یک ســـنگپاره ای               دانش نداشت جز به حقارت نظـــاره ای

بلبل مقام خویش به زاغ وزغن گذاشت              دردی بسی بزرگ به جان وطن گذاشت

 

اکنون نوا و ناله ای نای و ترانه هــــا              برخاسته از دامن کوه و کـــــــــرانه ها

جامهاپرازشراب ودلها مودت ازطرب               گلها پر از نشاط گـــــشودند دهان و لب

آینه را غبار و ســـــــــیاهی زدوده ایم               آغوش پر زمهر به یاران گـــــشوده ایم

گوهر بها و قیمت خودرا بجان گرفت                دانش مقام و عزت خود همچنان گرفت

بلبل به گلستان زدر آمد زغن گریخت                 آفات و فتنه ها زجان وطن گـــــریخت

 

"راستین" بیا زگوشه عزلت به انجمن

از جان و دل بکوش بر حفظ این وطن

بمناسبت تاسیس انجمن فرهنگی آزاد ولایت بادغیس سروده شده

سرطان 1386

 

          

                                           **  تنــــــد باد  حوادث  **

             

امشب که دلــم را  هـــوای د گـــــر اســت

درسینه چنانست  که شورش بسر اســــت

در گــــوشه ء ویــــرانــــه ء متــــر ک تنــــم

دا یم هوسش سوی کسی بال و پـــر است

از خم خم  صیـــاد و کمیـــن گــاه فـــر یـــب

از حلــقه و دام و خطــرش بی خــبر اســـت

پـــــر خـــار بــــود  دامــــن رنگـــین زمـــــان

با  قـــــافلــه عمــــر هــزاران خطـــر اســـت

صـــد فـــتنه ز آغــوش فــلک ســـر بکشـــد

تند باد حـــواد ث همه جـــا در گـــذر اســت

در بــادیـــه ء دهـــــر مـــران تـــو سن ظلــم

تا داور حــق  بــاز رس و داد گـــر اســـــــت

بر خیـــز ( عزیزه ) رهی مقصود  گشــــــای

کامروز دگــــر فرصــــت و فـــردا دگـــر است

                                                                عزيزه ‌عنايت

 

 

 

 

دجلال (آشنا) ژوندليك

 

 هــغه نــــوم چې كــو رنـۍ ورتـه غــوره كـړى عبدالمحمد دى، خوپـخپله ”جلال اشنا“ ځان ته ګران او خپل ګڼي اودډيرى وګړوترمنځ په همدې نوم ياديږي.

پلاریې سلطان محمدنوميږي هغه هم ”جلال“ تخلص كوي، دنده يې ډاكټري ده اوكرۍ ورځ  دخپلوناروغانودرملنه كوي.

كابو  ۲۱ كاله وړاندې یې  توكرك نومې سيمه كې دې نړۍ ته  سترګې رڼې كړې ،اولومړۍ چيغې یې دملا  جلال اخند په كورنۍ كې وهلي ،توكرك هغه سيمه ده ،چې دميدان وردګو ولايت دنرخ ولسوالۍ په غرو رغوكې راتاوه شوې ده اولوى الله ورته يوه ځانګړې ښكلاوربښلې ده .

لومړۍ زده كړې یې دشهيدقاضي ګل محمدپه منځنۍ ښوونځۍ كې ترسره كړې اودغه رازیې اووم ټولګى په شهيدصابريارښوونځي كې سرته ورساوه ،تردې وروسته یې خالدبن وليد(رض) عالي لېسې ته مخه كړه اوبلاخره یې له نوموړې لېسې څخه دبري پاڼه خپله كړه .

په همدغه كال یې سمدستي دكانكورپه آزموينه كې هم ونډه واخيستله دنوموړې آزموينې پايلې دكابل پوليتخنيك پوهنتون دالكتروميخانيك پوهنځۍ ته بريالى ښودلى وه ،په نوموړي پوهنتون كې دادى دخپل څلورم كال اوږدې ورځې اولنډې شپې تيروي اوخداى خبرچې كله به ترېنه په خوښۍ مخه ښه وكړي .

نوموړي پوهنتون كې دانجنيرۍ په زده كړوبوخت دی ،ادب نړۍ ته یې هسې مخه وكړه،بايدووايم چې انجنيري یې مسلك ،ادب یې ژوند ،شاعري یې مينه اوژورناليزم یې مجبوريت دى.

ادب نړۍ ته یې هغه مهال سترګې ورواړولې ،چې لسم ټولګي كې په زده كړو بوخت وه.

شعرته یې مخه كړې وه اوترډيره بريده پكې غښتلى هم وه ،خوچې كله به ترې ناهيلى ښكاره شوه نوسمدستي به هرات كې مېشت تكړه ژورنالېست شرف الدين ستانكزي په روانه لاره وهڅاوه  اوبيابه په همدې لاره ورته تګ غوره ښكاره شو .هغه ؤچې ديوې ناچاپې شعري ټولګې خاوندشو نوموړی وایی هرکله چې راسره الله مرسته وكړه اودچاپ توان يې راكړچاپ به يې كړم اودګرانولوستونكومخې ته به يې كيږدم.

ښوونځي كې ورته ننګيارناشنا پرادب شعراوشاعرۍ دمئنتوب خبرې كولې اودادب نړۍ يې په دې نړۍ ښكلې ګڼله نوموړی يې په هغې نړۍ كې دژوندلپاره اړ وېستلى وه.

 دهمدې دوه تنو نه هيرېدونكې هڅې وې ،چې دادى ترننه پورې یې  له ادب اوژورناليزم سره اړيكې ټينګې دي .

   ليكنې یې د ۱۳۷۹لمريزكال راپه دېخوا دبېلابېلو مجلواو ورځپاڼوله لخوا خپرې شوې دي اونوموړې لړۍ همداسې روانه ده .

له ادب اوژورناليزم سره دډيرې مينې پايلو دېته اړوېستی دی چې دلمروړانګې په نوم ادبي اوعلمي مجله دادب ډګرته راوباسي اوپخپله يې دمسؤل مديردنده هم پرمخ بوزي.

دغه یې د ۲۱ كلنې دورې بېلابېل پړاونه وه ،چې ځينې مې درته په ګوته كړل،دروان ژوندپه اړه ورته ډيرې دعاوې وكړئ ،دادرنه هيله كوم .

په همدې هيله

دښاغلي جلال (آشنا) دشعریوه بېلګه درته مخې ته ږدوهیله ده چې خوښه موشي .

موږه شاعران

 

 

     

دکلام نمونی

موږوې دازړونه زموږه نه دي !

داسرې غوښې ،خوړينې پړينې

دبل ځوانيمرګ بدن پرموږه نښتي

ديوه ځانمرګي دسرټوټې دي

چې پرسوې ونه نښتي

دكلي لېونيوسپيوخوړلي

دازړونه زموږه نه دي !

موږخومئين يو،موږه زړونه نه لرو

موږلېوني يو،په هيڅ نه پوهيږو

موږه زړونه بايللي نه دي

دسروپرځاى مودهغوپه غېږ كې ايښي

موږبې زړويو،زړونه نه لرو

زړومودهغوپه زړوكې ځاى نيولى

موږه په عشق ايمان راوړى

هغه مورب دى ،هغه موپه خداى نيولى

له (ربه )منكرنه يوخوعبادت دعشق كوو

ځكه تقديرمودعشق په لاس تړلى

عشق چې نه وي موږبه هم نه يو

عشق موخداى ده موږيې بنده ګان يو

خدايي يې د(خداى)په خدايۍ سره پېژنو

موږملامته نه يو!

موږه مينه پېژندلې

په هغې موايمان راوړى

اوقسم ده عبادت يې كوو!!!

 

                                                                               

 

                                                                                                                                              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

  

 

 

زندگي نامه عبدالعزيز( نازك)

مرحوم عبدالعزيز فرزند محمد رضا بيك مشهور به عزيز نازك مسكونه اصلي قريه زنده چشم مربوط كشك كهنه ولايت بادغيس يك تن از شاعران توانمند وبا استعداد كشور عزيز بوده كه بعداز شهادت موصوف برادر اخيافي اش ارباب محمد صديق فرزند غلام خان جوالق ء پسرانش محمد رضا وغلام يحي ء پسركاكايش حاجي اسمعيل بيك ونواسه كاكايش محمد ابراهيم بيك تاكنون حيات داشته در محلات قريه زنده چشم وقريه جوالق ولسوالي قادس بودوباش دارند.

 

مرحوم عبدالعزيز درسال 1312 درقريه زنده چشم متولد ودرسال 1345 هنگاميكه به صوب كابل روان بود در مسير راه قندهار به منطقه كشك ونخود به اثرچپه شدن موتر جام شهادت را نوشيده ودر همان جا دفن شده است. موصوف اكثرا از عمر عزيز خود را درفقرءهجرت و مسافرت بخصوص در مساجد به منظور فراگيري تحصيلات علوم ديني در نقاط مختلف مربوط ولايت بادغيس چون قادسءجوند ءجوالقءكوكچايلءلنگرشريفءقره چقي ءقلعه نو وولايات همجوارچون هرات وغورسپري نموده موصوف شخص نهايت فروتن ومتواضع بود با هركس خلق خوش ورويه نيكو داشت همانا رفقاء وهم نشينانش هميشه از وي به نيكي ياد مي نمايند.

بعداز اينكه مدت چندين سال از عمرخود را در مدارس ومساجد خصوصي سپري نموده بود هميشه به شعروادب علاقه مندي خاصي داشت ودر وصف مخاطب خود بنام نازك شعر مي سرود تا اينكه در سالهاي 1345 سروده ها واشعارش شهرت زيادي پيدا نموده بخصوص در نقاط مختلف بادغيس چون منطقه جوند كه اكثرا ازخوش آوازها سبك خواندن موصوف را باموسيقي محلي آن يعني دوتار كه عبدالعزيز نازك به آن نيز بلديت ودسترسي كامل داشت تعقيب مي نمايند چنانچه دفترچه هاي ثبت غزليات آن در اكثرخانه هاي شخصي موجود بوده كه تا كنون برويت آن اشعارموصوف را زمزمه مي نمايند. همانطوريكه موصوف شاعرخوش آواز بود بلكه در موسيقي يعني دوتارمحلي دسترسي و بلديت كامل داشت خواندن نغمات دل انگيز وآواز دلپذيرش مورد پسند وعلاقه همه كس بوده برعلاوه شيرين محبت وخوش حكايت بود.

 

مرحوم عبدالعزيز دراواخر درسال 1345 بخط وكتابت خود بداخل اطاق خليفه صاحب لنگرشريف شعرذيل را باقيد تاريخ تحريروتافعلا طوريادگارباقيمانده است:

اين دارمگردارشــفاء خواهد بود        اميدگــهي شاه وگـــــدا خواهد بود

برشيفته گان مرحم دل مي بخشد        اين خانقـــهء مرد خـدا خواهد بود

هم مركز ســـرقافله اهل يـــــقين        هم معــدن آداب وحياء خواهد بود

عشاق چوعندليب وبلبل دربزم           سرگرم بهرشام وصبا خواهد بود

كمينه چاكر- آستانه متبركه   - عبدالعزيز آشفته نازك      1345 

 

درسال 1345 كه اشعاروخواندن مرحوم عبدالعزيز نازك درهمه جاء بخصوص در ولايت بادغيس شهرت زيادي پيدا كردء والي وقت از موضوع اطلاع حاصل نموده موصوف را بمنظور ثبت اشعار واجراي موسيقي دوتار محلي  برفتن كابل پايتخت افغانستان سوق داد. عبدالعزيز كه شخص فروتن وگوشه گيري بود رفتن بكابل وكسب شهرت ظاهري را ميل نداشت درهمين لحظات دريكي از اشعارخود بوصف مخاطب خود چنين ميگويد:

من ترك وفاي توبدل نقــــش نه بندم            باعث به قضايم شده والي قلعه نو

البته باحوال عزيز چرخ به پرداخت           ارباب كـــرامت شده والي قلعه نو

گشتي فرارغـــم نـــــــازك عـــــزيز           جاي بمـــــيري كــه نيابي كــــفن

 

قطعه شعر كوتاه ديگررا به آخرين لحظات زندگي قبل از مرگ چنين سروده است:

 

بيا اي نــــــازك گل با مزارم       بچشم خود ببين احوال زارم

تني مجروح وار ازخاك باشم      جسد بيروح ســوداي تودارم

اگرنازك بــــپرسد حال زارم       به شهرقندهار افتـــاد گزارم

به زيرخاك باشـــــم نازك گل      اميد وارم كه بيـايي بامزارم

 

 

قابل يادآوري است كه شرح كامل ونمونه بيشترازاشعار مرحوم عبدالعزيز نازك را ميتوانيد روي سايت:

www.hanazalab.blogfa.com  بيابيد.

 

                                                                عصمت الله مهربان

 

 

 

 

چشمان سیاه تو مانند شبهای من است

چشمانت را ز من پنهان نکن

بگذار تا میتوانم از نور آن بهره مند شوم

بگذار تا نور چشمانت شبهای سیاهم را روشنی بخشد

فراموش میکنم شبهای تاریک بیکسی ام را

وقتی به چشمان سیاهت نگاه میکنم

بگذار تا چشمانت چراغ شبهایم شود

تا از تاریکی شبهای تنهاییم به در آیم

اما تو چه میفهمی که چشمانت با من چه کردند

چشمان سیاهت را ز من پنهان نکن

بگذار آنها را ببینم و در خود آتش بگیرم

 

 

 

آخرين شب آخرين گفتار شايد امشب است

آخرين دم آخرين ديداد شايد امشب است

آخرين سرمايهء اين سينه هم تاراج شد

لحظه های مرگ اين بيمار شايد امشب است

گفتی از ديوار و از دوری نگو يک نکته هم

اين غم دوری و آن ديوار شايد امشب است

 

 

در دلم آشوبی بر پاست که نمیدانی

این آشوب از توست که نمیدانی

از تمام دنیا دل ساده ای داشتم

این دل در گرو عشق توست که نمیدانی

با خیال تو روز به شب میرسانم

حریر خیال من در چشم توست که نمیدانی

از یاد من نمیرود آن رخ زیبایت

یاد من در دل توست که نمیدانی